Bonaventure

QUAESTIO IV.

proprietas de se ipsa denominative praedica?~i possit.

Quarto quaeritur de comparatione eiusdem pro- 4. Item, cum dicitur: generatio generat, aut prietatis ad se ipsam. Quaeritur igitur, utrum eadem verbum construitur ratione suppositi, aut ratione proprietas sive notio praedicetur de se denomina- formae: non formae, quia respectus non agit nec ;

tive'. Et quod sic, videtur: ratione suppositi, quia supposita notione non sup- 1. Per simile, quia adiectiva essentialia deno- ponitur persona — aliquid enim convenit personae, Ad opposi- minant abstracta , ut magnitudo est magna , et bo- quod non notioni, ut supra ostensum est° — ergo nitas est bona: ergo pari ratione generatio generat locutio simpliciter est falsa.

et spiratio spirat.

2. Item, quia in primis^ est slatus, ideo se c NcLuS I 0.

ipsis denominantur — unde unilas se ipsa est una — ergo cum proprietates personales non habeant prio- Proprietas iiuUa se ipsam denominare potest. res, immo ipsae primae sint, tunc se ipsas denomi- nant. Respondeo: Dicendum, qiiod praediclae locutiones 3. Item, indefinita affirmativa aequipollet par- sunt falsae; nulla enim notio denominat se ipsam. ticulari^ ergo simpliciter convertitur; sed haec con- Et ratio huius est , quia denominatio notionis Raiio. ceditur: generans est paternitas sive generatio: ergo importat emanationem ut acturn , importat etiam generatio est generans. relalionem ". Et quoniam productio proprie est sup- 4. Item , si haec non conceditur : paternitas est positi, non formae, simihter relatio est alicuius ut

generans, aut hoc est propter repugnantiam a parte suppositi; ideo omnis talis denominatio concernit rei, aut a parte m.odi: non a parte 7-ei, quia eadem suppositum. Non sic est de proprietatibus essentia- res est; non a parte modi, quia eadem proprietas libus — vel ut est de primis '°, ut de uno et vero — et relatio importatur: ergo nuUi) modo est ibi re- immo respiciunt formam ; ideo denominant se ipsas. pugnantia: ergo locutio simpiiciter est vera. Quod quia non est in huiusmodi adiectivis notio- Contra: 1. Sicut proprium proprietatis est di- nibus, non possunt locutiones esse verae ratione maamenta.stinguere, sic proprium est personae aliam produ- forniae. Ratione vero suppositi non possunt esse cere; sed haec est falsa: persona distinguit, quia verae , quia notio non supponit personam , quia plu- non distinguit , immo distinguitur : ergo et haec est res notiones sunt in eadem persona. Essentia tamen falsa: proprietas generat. supponit substantiam, quia una est essentia et una 2. Ilem, « omne quod refertur , est aliquid substantia ; et ideo haec est vera : deitas creat , quia excepto eo, quod relative diciturS>; sed proprietas deitas supponit Deum; haec autem falsa: paternitas non est nisi relatio: ergo proprietas non refertur. generat, quia non supponit Patrem. Sed generare est referri: ergo proprietas non ge- 1. 2. Quod obiicitur de conditionibus essentia- soiui ^""^ nerat. libus, et de primis , patet , quod non est simile ra- 3. Item, proprietas importat originem et rela- tione " iara dicta. — Potest tamen nihilominus alia Aiia r

tionem: ergo si supra se reflectitur et se ipsam de- ratio assignari, quia respectus reflexus supra abso- nominat, tunc ergo originis erit origo et relationis lutum ibi quietatur, quod absolutum respectui ita

relatio ; quod habet Philosophus '^ et omnis ratio pro dat fundamentum , et respectus dat complementum.

inconvenienti. Sed cum respectus reflectitur supra se, quia uter-

' Commutalis verbis : utrum iictus personales praedicentur 5 August., VII. de Trin. c. I. n. 2. — Mox. multi codd. cum de proprietalibus per modum denominativum, ita ut dici pos- edd. 2, 3, 4, 5, 6 post non est male omittunt nisi ; codd. au-

sit: generatio generat, spiratio spiral. tem T Z ee cum ed. legunt sed propiietas est relalio. I

- Simul audi : formis , vel intentionibus sive conditionibus. ^ De quo vide supra pag. 4.53, nota 8. Paulo superius — Cfr. supra pag. 78, nota 13. verba si supra se reflectitur idem significant ac si de se prae- ^ Sic liaec indefinita propositio alBrmativa : liomo est iustus, dicatur. aequivalet liuic alteri: aliquis homo est iustus. Nam prima pro- ' Actiones enim sunt suppositorum. — Paulo pro ante positio: homo est iustus, aequivalet suae propositioni conver- non formae codd. V X non ratione formae. — De propositione sae: aliquod iustum est homo, quae propositio ut parlicularis sequenti vide pag. 576, nota I.

simpliciter convertitur in hanc : aliquis homo est iustus. Ex quo 8 Hic q. I. et 2. — Paulo ante verbis quod non cod. bb sequilur, ut et haec propositio: homo est iustus , simplieiter adiungit convenit. converti possit in illam: iustus est homo. ' Cod. Y addit ut niodum. ' iNon pauci codd. cum edd. I, 2, 3 verbo est praeflgunt '" Intellige; intentionibus.

mn, at perperam, ut iam ex argumento praecedenti liquet. " iMulti codd. inoongrue de ratione, cod. bb verius ex.  , ; ;,,

580 SENTENTIARUM LIB. 1.

que dicit comparationem ad alterum unus non po- , catio per identitatem; sed cum praedicatur, accipi-

test dare fundamentura nec alter complementum , tur ratione formae , ideo mutatur modus accipiendi primae in- et ideo nou potest reflecti. Sed in simplicibus pri-. ideo non sequitur. Si tamen intelligeretur ratione pra se re- mis , cuiusiiiodi Bst veritas , quia aut non important suppositi praedicari , vera esset ; tunc enim essel

relationem , aut si important , important relationem sensus^: paternitas est ille qui generat; sed tunc non quae communiter ' respicit substantiam et eius pro- sequitur, generatio generat, immo est ibi accidens. prietates, ut puta esse a Deo, ideo supra se refle- 4. Ad illud quod obiicitur, quod repugnantia ctuiitur ; non sic in proposito , quia productio respi- non sit ibi^; dicendum, quod est ibi repugnanlia a cit personam. parte modi intelligendi. Nam iiotio non denominat 3. Ad illud quod obiicitur, quod liaec est vera: nisi suppositum, unde talis moclus non convenit no- generans est paternitas ; dicendum , quod generans tioni. Unde sicut haec est falsa: albedo est alba, sic subiicitur - ratione hypostasis , et ita notalur praedi- in proposito est intelligendum.

SCHOLION.

1. Constal , caiHlcm notioiiem de se ipsn prnetlicari posse mre et generatio , tamen diverso niodo: quia generare signi- per identitatein , id esl iii abstracto , iindc tlici potest: pater- llcat aclum et por moduni actus , generatio vero non sic, sed nitas est seneralio acli\a. QninMMlur tantnm , ntrum lioc fleri per modum cuiusdam forniae. Et quia aclus sunt supposito- possil cn.ini III i-niirniii >', ileiiiiifiinntirc v. g. tlicemio: ge- rum (quamvis per fornias) non autem proprie ipsarum forma- ,

neraliii i>i i;i'iii'i;iin ^im' uiiicial. A liichardo a Med. aliisque rum ut agenlium, sed ut principiorum, per quae supposita eutlcm i|ii,ir<lio his mtIms |ii-oponilur ; » Ulrum ntliectiva per- agunt: ideo, quamvis haec sit concedenda: Pater generat, liaec sonalia praedicanUir dc prtiprietatibus ». Rationes principales tamen non est concedenda: Paternitas generat ». — Quod pn- falsae opinionis sunt argg. I. et 2. ad opposit., quae concludunt mae (transcendentales) intentiones super se reflectuntur, id est a paritate , quia videlicet adiectix a essentialia denominani abstj-a- de se praedicantur, iam dictum est supra d. 3. p. I. dub. 3.

eta; ct etiam primae intentiones, id est transcentlentales, ut et d. 17. p. I. q. 2. ad i.

unum, verum, bonum, denominative de se praedicantur. Non II. S. Thom., hic q. 1. a. i ; S. I. q. iO. a. I. ad 3. — subsistere lianc paritalcm , probatiir in corp. et ad I. 2. Senten- B. Alberl., hic a. 8. — /Egid. K., hic 2. princ. q. I. — Dionys. tiam Serapliici approbat el magis explicat Richard. a Med. (hic Carth., hic q. 2.

a. 3. q. 2.) his verbis: « Quamvis eandem rem signidcat jphp-