Dist. 36, Part 1, Dubia
Book I: On the Mystery of the Trinity · Distinction 36
DIST. XXXVI. DUBIA. 631
ipsum etc. Vicletur enim raale dicere, quia cum cognoscit ea per approbutionem. Videtur enim talia non sint nisi praesentia, ergo in Deo non sunt male dicere, quia approbatio respicit voluntatem; nisi ea quae praesenter existunt; quod est manife- sed esse in /)eo respicit ab aeterno exemplaritatem: ste falsum et contra Augustinum ', qui dicit, quod ergo notitia approbationis nihil ad hoc facit. — res sunt Deo ab aeterno. Si dicas , quod ac- in Item , Magister videtur insufTiciens in divisione divi- cipit esse in Deo ut in conservante, quia sic accipit nae cognitionis, quia sicut bona cognoscuntur notitia Apostolus in praefata auctorilate ^ : Ex ipso et per approbationis , ita mala notitia reprobationis. — ipsum et in ipso; tunc nihil facit ad propositum, Item, approbatio aut addit aliquid supra notitiam quia Magister accipit esse in, secundum quod di- simpliciter , aut non ; si non : ergo non est ' in Deo cuntur res esse in Deo aeternaliter. Si tu clicas, — distinguere notitiam, et notitiam approbationis. quod res actualiter sunt ex Deo vel per Deum ex Itera, si nihil addil, ergo sicut sunt in Deo quae tempore , sed habitualiter " ab aeterno; tunc ego cognoscit approbando, ita etiam illa quae cogno- lesiio iii- quaero, quare actualiter sunt in Deo ab aeterno scit sim,pliciter. Si aliquid addit: ergo videtur, quod et non ex Deo vel per Deum? divina notitia sit composita. Si dicas, quod addit Respondeo: Dicendum, quod esse ex Deo vel secundum intellectum — sed intellectus noster non ijiex di- per Deum potest accipi vel secundum aptitudinem, facit res esse in Deo: ergo nec notitia approbationis. vel secundum actum, vel secundum habitum. Si Respondeo: Dicendum, quod approbatio supra secundum actum ; sic praedicta auctoritas non cognitionem secundum intellectum addit beneplaci- est inteiligenda praecise, quod illa sola sint in tum voluntatis; hoc autem beneplacitum connotat Deo, quae sunt ex Deo vel per Deura, quia multa bonitatera in eo', respectu cuius est ; quia Deo non Deus cognoscit, quae sunt in Deo, quae tamen non placet nisi bonura, et orane bonum in quantum sunt ex ipso nec per Ipsum, nec erunt. Potest ite- huiusraodi Deo siraile est. Si ergo idea dicit rationem rum accipi secundum habitum; et sic adhuc non cognoscendi secundum assimilationera , orania quae est intelligenda praecise, quia multa Deus cogno- Deus cogno.scit notitia approbationis , sunt in ipso. scit et potest facere, quae non faciet; et tamen Sed notandum, quod approbatio potest conno- sunt in ipso, nec unquam eruiit ex ipso nec per tare bonitatem in actu; et sic non est praecise ve- ipsum. Potest iterum intelligi secundum aptitudi- rura, quod orane quod est in Deo, sit cognitura nem; et tunc praecise habet veritatem, quia nihil notitia approbationis. Potest iterum connotare boni- est in Deo, nisi sil aptum esse ex Deo et per tatem in potentia, sicut exemplar connotat rei en- ipsum; et sic valet ad propositum, et sic intelligit titatem, non quia Deus potest eam sit, sed quia Magisler; et per hoc excluduntur mala, quia Deus facere; et sic nihil est in Deo, nisi quod cognoscit non potest facere mala, nec mala possunt esse ex notitia approbalionis quia sic cognoscil omne bonum, ,
ipso nec per ipsum. quod est vel quod iJotest facere, et illius habet Qaod quaeritur, quare non dicuntur res aeter- exemplar; et ideo illud tantura est in Deo. d q„ac-nahter esse ex Deo etc; dicendum, quod non est Quod ergo obiicit, quod vohmtas non facit,
sutem!"" simile quia aliae praepositiones significant per mo- , quod sint in Deo; dicendum, quod hoc non est dum fieri et motus et actus, sed haec praepositio quia volunlas in actu, sed quia Deus nihil potest in per modum quietis Et quoniam Deus non fecit '". facere, quod non approbet tanquam bonum; unde nisi ex tempore, nec fuit causa actualiter causans approbatio potius dicit ibi iudiciura rationis quara nisi ex tempore, licet habitualiter ab aeterno; ideo affectura voluntatis '".
magis dicuntur res aeternaliter m Deo quam ex Deo°. Quod quaerit, si addit; dicenduni, quod addil a parte nostri intellectus et a parte connotati, a parte