Bonaventure

QU^STIO III.

Utrum trinitas imaginis, quae consistit in mente, notitia et amore, necessario ducat in cognitionem trium divinarum personarum.

Tertio et ultimo quaeritur , utrum haec trinitas

imaginis , scilicet mentis , notitiae et amoris , ducat

necessario in cognitionem Trinitatis quantum ad per-

sonas. Et videtur quod sic :

' p.^/'« 1. Quia in hac trinitate imaginis est relatio ;

non est relatio nisi quoad personas:

I etc.

2. Item , in hac trinitate est distinctio , quia no- titia non est amor ; sed in Deo non est distinctio nisi personarum : ergo etc.

1 Cap. 4. n. 4 : Recte igitur diximus , haec Iria, cum per- fecta sunt, esse consequenter aequalia.

2 Cod. Z addit quod non valet. Paulo ante plures codd. ut AGIT cc post solutio ponunt punctum, deinde cod. cc post obiicitur udiungit dicendum; nihil tamen immutandum duximus.

3 Hic a. 2. q. I. ad I. * Art. I. q. 3.

5 Supple: mens, notitia et amor. — Mox codd. inter se non conveniunt , alii ut A G H K T etc. cum Vat. legunt quali- tas, alii vero ut BDEFHIXZ cum ed. 1 qmlitates , quos sequiniur.

^ Mendum Vat. ex lioc pro et lioc est, ct paulo post con- clusit pro concludit castigatur ex mss. et edd. 1,2,3,6.

' Vat. contra mss. et ed. I sed loco nisi. Paulo ante codd. PQ ultra pro extra; deinde nonnulli codd. ut DEFH KY atiud, cod. T alterum, codd. LO atiquid loco atium. Codd. Q (T in margine) post substantiae addunt quia per se non agit; lectio non spernenda.

s Ita codd. Q T cum ed. I ; multi codd. ut A B E F G H KPXYZ aa etc. et sic , Vat. sic, quae et paulo infra post intelligentia ponit punctum , quo posito argumentum, quod ex- plicatur in Scholio , perturbatur. In fine Vat. contra mss. et edd. I , 2, 3 siibstantiales.

DIST. III. P. II. ART. II. QUAEST.

3. Item, in hac trinilate estorigo nascentis unius' ali uno et tertii ab utroque : ergo cuni ista sint pro- pria personarum, patet etc.

4. Item, in hac trinitate est ' amor tertio, qui est proprium Spiritus sancli et qui est ad allerum : ergo videtur , quod necessario ducat in Trinitatem perso- narum.

Contra: 1. Haec trinitas intelligitur in creatura pro nega- siue distiuctione personali : ergo potest intelligi et in Deo ; sed hoc est falsum : ergo etc.

2. Item , notilia et amor sunt in qualibet perso- narum ; sed per ea quae sunt in omnibus , non ve- nitur in cognitionem distinctionis personalis : ergo etc.

3. Item , intellecto quod una tantum esset per- sona, adhuc nosceret et amaret se : ergo etc.

4. Item , philosophi istam trinitatem cognove- runt , et tamen non cognoverunt Trinitatem persona- rum : ergo haec non necessario " ducit in illam.

C 0 N c L u s I 0.

Ratio sola ab hac trinitate mentis , notitiae et amo- 7'is non ascendit ad cognitionem Trinitatis.

Respondeo : Dicendum , quod per hanc trinita-

est attribuendo ea quae in hac trinitate sunt illi summae Trinitati. Sed hoc potest esse dupliciter. Aut enim ista tria possunt Deo attribui secundum sub- stantiam , ut per mentem * intelligamus mentem in Deo , et per notitiam in anima notitiam in Deo, et sic de tertio ; et sic non ducit in cognitionem Trinitatis conciosio 2. nisi quantum ad appropriata; et sic intellexerunt phi- losophi.

Possunt etiam ista ^* trahi ad Deum ratione pro- prietatum, quae sunl ordo et origo , distinctio et rela- tio ; et sic ducunt in cognitionem Trinitatis quoad propria.

Sed ista ponere vel intelligere in Deo potest fi- conoiusio 3. des , sed " non ratio ; et ita perfecta cognitio imaginis non habelur nisi a flde. Unde bene concedendum est , quod imago , perfecte cognita ut imago , ducit in co- gnitionem Trinitatis , non autem simpliciter. Et per hoc patet utraque pars.

1.2. Ad illud quod obiicitur de amore, dicen- dum , quod amor potest dicere complacentiam , et sic est commune; vei potest dicere connexionem sive communionem vel donum , et sic habet rationem per- sonae.

SCHOLIOK

I. Hanc quaeslionem alii antiquiores Scholastici praeler ;Jigid. (hic 3. princ. q. 2. a. 4.) ex proresso non tractant. So- lutio eius pendet ab iisdem principiis , quae supra p. I. q. i. posita sunt. De proprietatibus divinarum personarum , et qua- tenus important ordinem et originem , relationem et distinctio-

nem cfr. infra dd. 26. et 33. — S. Doctor primum et ultimum obiectum non solvit explicite , quia solutionis principia conti- nentur clare in corp. quaestionis ; secundum et tertium breviter solvit, loquendo expresse tantum de amore essentiali et per- sonali , quod ad notitiam facile applicare potest.