Bonaventure

QUAESTIO III.

Ub-um in divinis sil ponere appropn

Tertio quaeritur, utrum in divinis sit ponere CONCLUSIO. appropriationem. Et quod sic , videtur: 1. Quia per communia est devenire in intelle- Communia, quae aliquatenus connotant originem FoDdamenia.ctum propriorum , sicut patet, quod per memoriam, personarum, hahent rationem appropriandi a intelligmtiam et voluntatem venitur in cognitio- parte rei ; quatenus non connotant originem, nem Trinitatis; similiter per unitatem, per verita- non sunt appropi-iabilia , nisi forte propter tem et bonilatem, in quibus consistil ratio vestigii"; m-rorem intellectu^ nostri amovendum. sed non devenitur a communibus ad propria, nisi communia aliquo modo approprientur cum ergo : Respondeo : Dicendura , quod de appropriatis est sit devenire in divinis per commnnia ad cognitionem loqui duphciter: aut quantum ad id quod signifi- mi\,imi. proprii, est ibi appropriatio. cant, aut quantum ad ordinem, quem connotant. 2. Item, ad hoc est auctoritas sacrae Scriptu- quanlum ad signiflcatum , cum illud sit Si

rae , quae appropriat communia personis , ut poten- commune, et omnino conveniat ^ per indiflerentiam, tiam Patri , sapientiam Filio et bonitatem Spiritui non contingit appropriari ratione sumta a parte rei , concin^i sancto . appropriatur tamen ratione sumta a parte intelle- Sed contra: I. Sicut se habet proprium ad com- ctus nostri propter errorem amovendum. Qnoniam Ad opposi- mune , ita commune ad proprium ; sed proprium enim intellectus carnalis in patre carnali videt de- """ non potest communicari nisi falso: ergo nec com- fectum potentiae , et in filio defectum sapientiae mune appropriari. Sicut ergo proprium Patris nun- et in spiritu inteliigit furorem iracundiae; ideo spi-

quam aliis flt commune sic nec coramune pro- , ritualis intellectus, ut elevet" a carnalitate, poten-

prium. tiara Patri attribuit, quamvis non magis conveniat 2. Item , si est appropriatio in divinis , aut est ei, sed ne minus videatur convenire; et sic de aliis. secundum rem, aut secundum inlellectum: si secun- Si autem loquamur quantum ad ordinem vel

dum rem ; sed ubi ^ est appropriatio secundum rem., originem quem connotant, sic appropriantur a parte conoius ,

aliquid per prius dicitur de illo cui appropriatur: ergo rei propter convenientiam cnm propriis personarum,

in divinis est prius et posterius quantum ad essentialia, Unde quia Pater a nullo est, et Filius a Patre, et

quod est inconveniens. Si secundum intellectum Spiritus sanctus ab ntroque, et huiusmodi ordo al-

sed intellectus illi appropriat, cui magis iudicat con- tenditur in potentia, sapientia et bonitate ; ideo patet venire: ergo cum magis iudicet intellectus inesse sa- ratio appropriandi. Unde illa quae non ' connotant coroiiai i.

pientiam Patri tanquam antiquiori , illi debet appro- aliquo modo ordinem vel originem non sunt apprc- ,

priari. Sed appropriatur in contrarium: ergo appro- priabilia.

priatio est contra intellectum : non ergo attenditur 1. Ad illud ergo quod obiicitur, quod proprium soiuiio ''°"'"' secundum intellectum. non communicatur, ergo etc. dicendum quod non ; ,

3. Item , ubi est appropriatio , prius ' est se- est simile, quia ex hoc, quod comiiiune appropria- cundum rationem intelligendi proprium quam appro- tur, non attribuitur nisi ei cui convenit; sed si pro- prialum — enim ratio per appropriationis prius est prium flat commune, tunc attribuitur ei cui non in proprio — ergo cum appropriatum commune sit convenit: et ideo non est simile. secundum rationem intelligendi prius erit proprium 2. Ad illud quod quaeritur, utrum appropria- quam commnne; quod est inconveniens. tio sit .secundum rem vel secundum intellectum;

' Cfr. supro tl. 3. p. I. q. 2. ad t, et q. i, ;ic ilub. .3, <'• Simul audi: mentem; ve! lege cum cod. Y elevetur, nec non ibid. p. II. q. I. seqq. pro quo cod. K elevatus. Paulo superius vocabulo spiritu - Vide hic lil. Magistri, c. 3. multi codd. cum edd. 2, 3 perperam adiungunt sancto. — ^ T ubicumqne. Cod. Ratio, quam S. Doctor liic affert, est Hugonis a S. Vict. et * Plures codd. cum ed. 1 voculae prius praefigunt ibi. invcnitur supra in li(. Magistri, c. i. 5 Pro omnino conveniat sola Vat. omnibus conveniat ' In non paucis codd. desideratur )um. personis. Mo,\ pro nostri codd. R V tant%m.  . ; , —::;

DIST. XXXIV. AKT. UNICUS QUAEST. IV. 593

dicendum , qund per hoc quod est secundum potest Et ideo cum intellectus carnalis credat parum de Disiinctio. dici vis appropriativa sive principium approprians potentia in Patre , spiritualis appropriat ei potentiam. vel potest hocquod est secundum importare ratio- Nec tamen intellectus est falsus, quia non intelligit nem appropriandi. Si primo modo, sic cum appro- plus esse de potentia in Patre , sed non minus quam ^ priare sit virtutis cognoscentis , sic appropriatio est in Filio. Si autem potentiam appropriaret Hlio, tunc secundum intellectum nostrum. secundum Si autem intellectus carnalis plus crederet esse in Filio, et dicat rationem appropriandi, sic uno modo est se- ideo falsus esset; et sic patet illud. cundum rem, scilicet quantum ad ordinem conno- Ad ultimum dicendum quod appropriatum 3. ,

tatum; alio modo secundum intellectum quantum secundum id quod est, prius esl secundum rationem ad significatum. Unde intellectus appropriat ' propter intelligendi quam proprium appropriatum autem ;

intellectum , sed non idem intellectus propler se sub hac intentione ^ consequitur rationem proprii sed intellectus sanus et fidelis propter intcUectum et hoc nullum est inconveniens. carnalem, non ut cum eo concordet, sed ut ei obviet.

SCHOLION.

1. Appropriata in Deo suiit altributa « essentialia conside- ordinis, quem attribula connotanl. — De variis modis appro- rata in personis » (ita S. Doclor infra d. 36. a. 1.); ipsa sem- priatorum cfr. supra d. 31. p. II. a. I. q. 3. et Scholion. per dicunt « relationem et res et signiflcant Deum ut causam » II. Alex. Hal., p. I. q. 67. praecipue m. 3. a. 1. — Scot., (ibid.). — Duplex ratio pro appropriatione facienda proponitur: Report. hic q. 2. — S. Thom., I. Sent. d. 31. q. I. a. 2; S. I. q. ajtera est tota ex parte intellectus nostri imperfectissimi , scilicet 39. a. 7. — B. Albert., I. Sent. d. 31. a. 2, d. 34. a. 5; S. p. I. tr. propter errorem amovendum ; et liaec procedit k per modum 12. q. 48. m. I. — Petr. a Tar., hic q. 3. a. I. 2. — Richard. dissimilitudinis » (S. Tliom., S. I. q. 39. a. 7.); haec ratio magis a Med., I. Sent. d. 31. a. 2. q. I. 2. — yEgid. R., 1. Sent. explanatur liic in solut. ad 2. .\Uera est ex parte rei propter d. 31. princ. 2. q. I. — Henr. Gand., S. a. 72. q. I. seqq. quandam convenientiam ad propria personarum , scilicet ratione Durand., d. 31. q. 3. — Dionys. Carth., I. Sent. d. 31. q. 1. 2.