Dist. 37, Part 2, Art. 1, Q. 1
Book I: On the Mystery of the Trinity · Distinction 37
QUAESTIO I.
Utrum Deus sil localis.
Circa primam proceditur sic. Quod Deus sit ab illo , et quod comprehenditur ab aliquo loco de locahs, ostenditur hoc modo. terminato est locale; ergo Deus est localis.
1. Esse in loco et esse locatum convertuntur Contra: 1. Magister in littera^: « Localis nont Ad opposi- sed Deus est in loco , ut in praecedentibus proba- est, quia penitus non circumscribitur loco». tum est : ergo Deus est locatum. Sed esse locatum 2. Item, ratione probatur sic: nihil dicitur tem- est locale: ergo Deus est localis. porale , nisi quod exceditur a tempore — temporalia 2. Item, quod est in uno loco tantum locale enim in tempore sunt corruptibilia — ergo nihil
est: ergo si plus possunt omnia loca quam unum, dicitur locale , nisi quod exceditur a loco ^ ; sed Deus
et magis sapit naluram rei quod habet esse in toto, non exceditur a loco: ergo etc. quam quod habet in parte, multo magis est locale 3. Item, locus est accidens , ergo non deno- quod est in omni loco. Sed Deus est in omni loco, minat illud, nisi ad quod comparatur ut accidens " quia ubique ; ergo videtur maxime esse localis. sed ad Deum non potest comparari ut accidens: 3. Item , Deus est ubique ; ergo est hic a ergo non denominat Deum : ergo Deus non est
toto^:. sed quod hic est, est in loco determinato, et localis.
quod est in loco determinato est locale: ergo etc. 4. Item, locus est quantitas continua divisibilis. k. Item , Deus est in loco aliquo determinato punctus autem est principium quantitatis indivisi-
aut ergo secundum toturn, aut secundum partem. bile ', ergo magis convenit cum Deo punctus quam Sisecundum partem : ergo habet partem et partem , locus, quantum ad proprielates ; sed Deus non dici-
quod est inconveniens. Si secundum totum; sed tur punctalis nisi improprie et falso : ergo non quod secundum totUTn est in aliquo comprehenditur debet dici localis.
' Supple. cum ed. 1 Magister. Paulo superius pi-o itloca- Quidquid removelur a loto in loco, el a qualibet eius parle.
litate Vai. illocaUlitate , et mutabilitate pro muiatione. Locus a parte in loco est habitudo ipsius ad suum totum; et - Parte I. huius dist. a. 1. q. 2. — Adiectivum tocalis liic est semper destructivus ul: Caesar non est hic, ergo non est ,
idem son&t ac loco ciroumscriptibilis. — Paulo inferius pro ubique. Maxima: Cuicumque non compelil pars in loco, nec Sed esse Vat. cum aliquibus codd. sed omne, et subinde post eius totum » (Pelr. Hispan., Sum. tract. de Syllog. lopico.). — locatmn est ed. i interiicit esse. Val. omillit a toto. ' Verbis a toto signiticatur locus sive niodus argumentandi, ^ Cap. 5.
qui iuxta diversitatem totius mulliplex est, scil. locus a toto 5 Arislot., IV. Phys. texl. 117. (c. 12.): Quoniam aulem imiversati , a tolo integrali, a toto in modo , a loto in loco, est, ut innumero, csse in tempore; accipietur aliquod maius a toto in tempore. « Totum in toco [de quo hic agitur] est tempus omni eo quod est in lempore. Quapropter necessc esl, ,
dictio comprehendens omnem locum adverbialiter, ut ubique omnia ea quae in tempore sunt conlineri a lempore sicut el , ,
nusquam. Pars in loco est dictio comprehendens aliquem locum alia quaecumque in aliquo sunl, ut ea quac in loco sunt a ,
adverbialiter, ut liic, ibi. Locus a loto in loco est habiludo ipsius loco.
ad suam parlem et tenct constructive et deslructive. Conslru- ^ Cfr. supra pag. 475, nola I.
ctive sic : Deus esl ubique , ergo Deus est hic. Maxima : Cui- " Vide Aristot., de Praedicam. c. dc Quantitate, d VI.
cumque competit totum in loco , el quaelibet eius pars. Deslru- Phys. texl. I. seqq. clive sic: Caesar esl nusquam, ergo Caesar non esl hic. Maxima: ,
DIST. XXXVH. P. 11. ART. I. QUAEST. 1. 6;i3
C N C L U S I 0. locus superexceJht ipsum iocatum, unde illud de- terminat et defmit sed quando est in omnibus ;
Licet Deus aliquo modo sil in loco, tamen ipsum superexcellit omnia loca. Et ideo super hoc niiUatenus dicitur localis. non tantum possunt omnia loca, quantum potest unus locus super illud, quod est tantum in uno loco. Respondeo : Dicendum , quod locale dicitur quod Et ideo non est localis dicendus Deus. sequitur leges loci, sicut temporale quod sequitur 3. Ad illud quod obiicitur, quod Deus est Legcs loci. leges temporis. Leges autem loci sunt quantum ad hic etc; dicendum, quod hic potest teneri dupli- actum continendi, mensurandi, salvandi, termi- citer: aut demonstrative tantum, aut demons tra- nhfmcuo. nandi, secundum quas locus se habet ad locatum tive et tantum demonstrative , sic discretive '. Si per modum impartientis, et locatum se liabet ad verum est, Deum hic, quia non est signare esse locum per modum suscipientis Et quoniam Deus '. locum , Deus non praesens. Si autem discre- cui sit
sic est praesens loco, ut nihii ab eo omnino reci- tive, falsum est esse hic; et non sequitur ex prima,
piat, sed sohmi eius indigentiam suppleat et det et hoc sensu procedit sua ratio. loco virtutem continendi et locato virtutem replen- Ad illud quod quaeritur: aut Deus est se- 4. conciasio. ([[ ; ijjnc est , quod Deus nullo modo dicendus est cundum totum etc. dicendum quod in Deo sunt ; ,
localis, sicut dicit Magister in httera ^ Et rationes simul simplicitas et in/initas. Quando ergo apponi- ad hoc inductae concedendae sunt. tur circa Deum nomen importans lotalilatem, potest
soiutio op- positoruni. iq(,q ' 1. Ad illud ergo quod obiicitur, quod esse in et esse locatum convertnntur dicendum ; ' ' , dupliciter apponi .
pnvat partem . . ^ et : vel ratione partem , , . et .
sic simplicitatis; r- , sigmficatur per no- totiiiter. et sic Dinert tumettotom to-
quod convertuntur ratione materiae circa ipsum cor- men = , ut si dicatur : totus Deus. Et quoniam Deus pus, tamen ratione virtutis vocabuli non. Nam liaec in omni loco simplex est, et quodhbet esl capax sim- determinatio in loco, ad hoc quod habeat verita- plicitatis divinae ; ideo ratione simplicitatis Deus est tem locutio, non exigit nec ponit nisi prae.sentiah- in quolibet loco totus. Potest iterum totalitas apponi tatem et indistantiam ; sed esse locatum ponit ani- ratione infinitatii et hoc flt per adverbium , ut si
bitum et continentiam , esse locale ponit idoneitatem dicatur : Deus est totaliter in loco hoc sive secun- ad proprietates loci et indigentiam aliquam. El ideo dum totum; et sic, cum divina infinitas a nullo loco soumdum. iiaec conceditur : Deus est in loco: tamen ahquid includatur, Deus in nullo est secundum totum. habet improprietatis , propter hoc quod haec prae- Quando ergo quaeritur: aut secundumpcwtej», aut positio in videtur importare continentiam ambien- secundum totum; dicendum, quod non dividit per tem. Sed haec est magis impropria: Deus est loca- immediata % quia Deus nec est securidum partem, tus. El adhuc ista est plus impropria: Deus est quia simplex nec secundum tolum quia iDflnitus. , ,
locahs; et ideo non est recipienda, sed exponenda. Et ideo dicendus est totus in quolibet loco, non 2. Ad illud quod obiicitur, quod est in uno tamen totaliter ; et ideo est in loco. non tamen lo-
loco' est locale; dicendnm, quod ilkid est, quia caliter.
SCHOLIOK
1. Huius ai'ticuli qunesliones disculiumur, iil ob ubicjuittite vendis adhibelur. Aliis verbis eandeni distinclionci>i iidliibcl S divina removeanlur illae imperfecliones, quae creatufarum prac- Thom., S. I. q. 8. a. 2. ad 3.
sentiam in loco comitantur, ut ipse S. Doctor observat supra II. Auctores; Alex. Hal., S. p. I. q. 9. m. 1. 2. — B. Alberl., in divisione textus liuius distinctionis. — Solutio ad i. cruitur hic a. 14. 18. -^Petr. a Tar., hic q. 3. a. 1. — Henr. Gand., ex communiter recepla distinctione inler totum simpliciter et S. a. 32. q. 5. n. 39-42. — Durand., hic p. I. q. — Dionys. 2. totum et toialiier, quac in mullis qtiaestionibus llieologicis sol- Cartli., hic q. 2. — Biel, hic q. unica.
' Cn-. Arislot., IV. Phys. text. 30. (c. 4.). ^ Quod esl totus, pro quo Val. minus congruc totum. — 2 Cap. S. seqq. — Cfr. etiam Anselm., Monolog. c. 22. Mox posl simplicitatis dicinae plurimi codd. cum ed. udiun- 1
3 Cod. T bene adiungit tantum , quod et in obiectione gunt vel clictmn , omittentes simul voculam subsequenlem habetur. ideo, quaiTilamen cod. T retinet. ' id est, discernendo hunc locuni ab alio , ita ul hic sit et '' Hoc sibi vult; obiiciens non dividit per immediata riiem- alibi non. Ad vocem prima , quae in subnexis occurrit, intel- bra. — In flne solutionis Vat. cum cod. cc omitlil verba et lige: propositione, nempe : Deus est hic; et subinde sua ratio ideo est in loco, non tamen localiter. Pro localiler mulii codd. accipe pro raiio obiicientis. iotaliter ; mendose.
P ,: ,
SENTENTIARUM LIB. I.