Dist. 39, Divisio Textus
Book I: On the Mystery of the Trinity · Distinction 39
COMMENTARIUS IN DI8TINCTI0NEM XXXIX.
De pei-fectioin' divinae scientiae.
Praeterea quaeri solet, ulrum scientia Dei possil augeri vel niinui.
DIVISIO TEXTLIS.
Siipia egil Magister de scientiae divinae certi- determinat, et hoc facit secundo capitulo, ibi: Hic tudine, iiic agit de perfectione. Et qnoniam vere opponilur a quibusdam. In tertia obiicit auctoritate perfectimi est cui non est possibilis additio ', ideo Hieronymi contra hoc quod dictum erat, divinam Magister quaerit, utrum divina scientia possit an- scientiam esse respectu omnium, et hoc ibi: Ei geri vel minui. Et liabet liaec pars tres partes. autem quod praedictum est , scilicet quod Deus etc. In prima Magister quaerit et deterniinat quod di- , Et quaelibet harum trium partium potest subdividi,
vina scientia non recipit augmentum nec diminutio- quia primo in eis opponit et secundo solvit; tamen nem nec alterationem sed orania simul et uno, in secunda ponit duplicem responsionem , et in
aspectu cognoscit. In secunda opponit contra hoc, terlia post responsionem subiungit epilogationem, ul- quod divina scientia non potest augeri, per hoc, timo capitulo -. quod videtur aliquid posse scire ex tempore, et
TRACTATIO QU.^ESTIONUM.
.\d intelligentiam praesentis distinctionis quae- Quantum ad primum quaeruntur tria. ritur de perfectione divinae cognitionis, et circa hoc Primo quaeritur, ulrum Deus cognoscat alia
duo principaliter quaeruntur. a se.
Primo quaeritur de perfectione divinae cogni- Secundo quaeritur, utrum Deus cognoscat omnia tionis quantum ad numerum cognoscibilium. alia a se.
Secundo quaeritur de ipsa quantum ad modum Tertio, utrum Deus possit scire vel praescire
cognoscendi. plura, quam sciat.