Bonaventure

DUB. I. DUB. III.

In parle ista sunt dnbitationes circa litteram el Item quaeritur de hoc quoddicit, quod prae- primo de hoc verbo, quod ponitur, scilicet praede- destinatio sine praescientia esse non potest. Videtur stinatio esl de bonis saMaribus. Quaeritur ergo, enim inale dicere, quia praescientia est malorum, unde quid intelligatur per bona salutaria. Si tu dicas, praesciti dicuntur mali; sed praedestinatio bonorum: quod gratia et gloria: ergo, sicut homo dicitur prae- ergo potest esse praedestinatio sine praescientia , si-

destinattis, ita gratia debet dici praedestinata. cut e converso '. Si dicas mihi , quod praedestina- Respondeo: Dicendum, quod praedestinatio est tio est speciale, sed praescientia est commune et

praeordinatio. In ordinatione autem tria conrurrunt, speciale: twnc quaero, quare magis praescientia qitid ordinatur, et per quid, et ad quid. Primum approprietur reprobationi quam praedestinationi. est homo. secundum est giatia, tertium est gloria. \d hoc est unus modus lespondendi quod quia sointio ,

Et quoniam ille solus dicendus est praedestinatus praedestinatio addit, ideo habuit nomen proprium: qui praedeslinatione ordinatur, ideo patet, quod reprobatio vero non, ideo retinuit nonien commune. gralia et gloria iion debet ' dici praedestinata , sed — Sed quomodo habet illud veritalem, cum repro- ''"foi^^ homo solum, qui praedestinatur ad salutem. batio sit praescientia poenae, cuius Deus est causa"? Et propterea est dicendum , quod non tantum S"^"'''!^ DUB. II. addit, quod ita distrahat'. Nam praedestinatio dat intelligere beneplacitum, quod trahit ipsim in genus Item quaeritur de hoc quod dicit: Et de ho- scientiae practicae simpliciter, eo qiiod beneplaci- minihus salvandis. Videtur enim insufDcienter di- tum est simpliciter et absolute respectu totius con- cere: quia cum praedestinatio sit praeparatio gra- notati. Sed non sic est de reprobatione, quia volun- tiae et gloriae^, ergo non tantum est hominum, tas non est respectu mali ciiipae, et respectu poenae sed etian> AngeJorum. est consequens, non antecedens, et quasi tracta '. Et

Respoxdeo : Dicenduin , quod praedestinatio uno propter hoc, quia rainus distrahit a ratione scimtiae, modo dicit piaeparationem boni ", et sic convenit relinuit sibi nomen praescientiae. hominibus et .\ngelis et etiam Chrislo : alio modo dicit praeparationem boni et liberationem a malo DuB. IV. et sic dicitur praedestinatio propositnm niiserendi

et sic proprie est hominura, et sic accipit Magi- Item quaeritur de ista responslone Magistri ster hic^ Quibus respondemus, ex ea ratione dictum esse etc.

1 Ed. I debent. — l'lui'a de hoc dubio habentur supra ' Scnsus esl. : non soluni pi-u^desUnaUo aliquid addil ad a. I. q. 1. Cfr. eliani Pelr. a Tar. et Richard., hio ciica lit. pracsriciiUam, verum cUam reprobaUo, nempc poenam, quae "- Vcl, ul accunilius dicamus: cum praedesUnaUo sit prac- reprobis a Dco inQigitui'.

paratio graUao iii praesiMiti et gloriae in futuro. Cfr. hic lil. ' Hoc sibi vull; reprobalio superaddit quidcm aliquid prae- Jlajristri, c. 2. scienUae sed non tanluni quantum superaddit praedcsUnaUo, , ,

' Cod. V hic inlerponit : secmidum quod dicitur praede- quae praescienliam a genere scienUae distrahil in aliud gcnus,

atimtio in praesenti. scil. voluntalis, ' ClV. Alex. Hal., S. p. I. q. 28. ni. 2. a. i ; B, Alberl. * Quid S. Doctor his verbis dicere vclit, vidc infra d. 46. hic a. 7: S. Tlioni., hic q. 2; Richard.. hic a. I. q 3; .Egid. q. 2 praeserUm ad ult. Vat. minus rectc — non est respectu :

R.. hic I. pnnc. q. 2. ,

mali culpae, sed respectu poenae. Est et consequens elc. — ^ .\liis vcrbis : reprobi \ ocantur praesciti : si ergo prae- De hoc dubio cfr. Alcx, Hal., S. p. I. q, 29. m. B. Alberl., I ;

sciU non sunt praedesUnaU, virietur, quod praescienUa non con- hic a, 10; S. Thoin., hic q. 4. a. 1.

Uneatur in praedesUnaUone,  — ,, :