Bonaventure

DIST. XLI. DUBIA. 741

mineiii vel illuiii, sic verbum praesenlis temporis tur,quod in secunda acceptione non omne qiiod scit, non signiric;U iilud vel illud praesens, sed praesens semper scit. in communi, sive copulat vel consigniflcat. Et inde 1. Ad ilhid ergo quod obiicitur, quod veritas soiu '""" est, quod, sicut homo non habet aliaiii significatio- est una in praesenti, praeterito et futuro; dicendum, nem nec est aliud nomen nec aequivocum , si modo quod quamvis sit reducibilis ad unam rei veritatem, supponat pro Petro, moilo pro Paulo; sic nec ver- sicut accidens ad subiectum ^, et modus essendi ad hum praesenlis temporis , sive pronuntietnr hodie entitatem , tanien , cum modus essendi habeat suam sive cras, non habet aliam significationem, et ideo veritatem , et tres sunt modi esSendi , ideo tres surit non facit aliud enuntiabile. Et proplerea ' patet veritates. quod quocumque tempore proferatiir, te esse nasci- 2. 3. 4. Ad illud quod obiicitur de indelebilitate turum, quod idem est enuntiabile, quod prius fuit et immutabililate et independentia , dicendum, quod vernm, niodo falsum. Secundum igitur quod scire iam solutum est, quia nulla fit transmutatio in Dei connotal veritatein circa enuntiabile, scitnm illud, quod cognitione, nec desinit scire enuntiabile propter mu- scivit, niodo non scit , nuUa facta mulatione in Dei tationem in se, sed in connotato. scientia, sed solnm in coiinotato. — Concedendum igi-

SCHOLIOK

I. Hane C|u;ieslionem posuit Miigislci- tiic c. 3. lum quoiid iVominalium, sequerctur, quod dillcrentiae praescii-e tum (|uoiid scire, et de eadem i'e loquitur etiam intra temporis nullius momenti esscnt in enuntianda verilalo alicuius d. XLIV. c. 2. Solutio Lombardi quond pracscientiam est rccla , propositionis , et quod sicut non est successio ex parte Dei sed quoad secundum membrum est ex parle falsa. Nam S. qui omnes res sibi habet pracscntcs ita etiam ipsae res el ,

Bonav. cum .\leiiandro Hal. (S. p. I. q. 15. m. 7. ad obiecl.), differentiae temporum non realiter sibi .succederent. Nam si dif- S. Thoma (liic q. 1. a. S; S. q. I. li. a. 15. ad 3.), Richardo ferentiae temporum ex parle rerimi veritatem habent, otiam a Med. (hic a. l. q. 1.) ad hoc rcspondet cuni distinctione. Conce- enuntiatio sive signifiealio huius difrerenliae veritatem debet dit quidem, quod si scientia Dei referfjr ad 7'es , Deus scial liabere, ct hanc veritatem Deus seit. Non est ergo idem enun- omncm rem , quiuii scivit; si autem rofertur ad enuntiabilia tiabile, Christum nasci vel cum esse natmn vel esse nasciturum. tunc docet, scntentiam Magistri, quac est Nominalium, defieere Unde recte Uichard. a Med. (loc. cit.) concludit: « Scieniia sim- et fiilso nili fimdamenlo. Putabant enim Nominales, idem csse plicis intelligentiae, quidquid scivit Dcus, niodo scit lam quoad enunliabile, qimndo eiiileiii res vel actio Iribiis proposilionibus res quam quoiid enuntiabilia. Si autem scire significat cogno- diversi temporis iniinliiilui', nt si dc codem cursu dicitur ho- scere verum sic non omne enuntiabile, quod Deus scivitesse ,

die: Pctrus ciinil . n lii'i'i: mrrel, et cras: ciicurrit , unde verum scit modo csse verum ». Cfr. etiam S. Conav., supra d. ,

dixeiunt « iili'in cssi' inuniiiliile, Christum nasci ct esse na- 38. a. 2. q. 2, d. 39. a. 1. q. ,3.

sciluriim et essenalum » (S. Thom., S. loc. cil.). E contrario, II. Praeter citatos auctores: Alex. Hal., S. p. 1. q. 23. m. eadem proposilione, dicta diversis lemporibus, recte significari 3. a. 7 , et m. 4. a. 6. — S. Thom. praeter locos citl. Quodl. possunt di\'ersae actiones, ut de tribus cursibus Petri, quos fecit 4. a. I^. — B. Alberl., hic a. 6. 7. — Pelr. a Tar. , hic q. 4. lieri et hodie el cras , in unoquoquc die recte dicilur: Petrus a. 1 . — Richard. a Med. , hic a. 1 . q. 1 . — Durand. , I. Sent. curril. — Verum est, hanc quaeslioncm spectare polius ad dia- d. 39. q. 1.

leclicani; lamen non inulilis est ad vitandos erroros. Nam si