Bonaventure

C0MMENTARIU8 IN DISTINCTIONEM XLVI.

De iinpletiono divinae voluntatis.

Hiv oritur qimeslio. Diclum esl eniin in superioribus etc.

DLVISIO TEXTUS.

Haec est secunda pars liuius totalis tractatus de habel duas. In prima adducit rationes ad defensio- voluntate, in qua Magister agil de divinae voluntatis nem falsae opiuionis. In secunda parte ponit solutio- impletione. Et habet haec pars duas partes. In prima, nes, quas assignanl iUi , qui sunt contrariae positio- supposito ex praecedentibus , quod Dei voluntas be- nis et hoc ibi: lUi vero, qui dicunt, Dei volun- neplaciti semper inipletur, removet dubitationes '. tate mala non fieri. Et utraque partium duas In secunda explicat veritatem, infra distinctione pro- habet. Nam in opponendo duas inducit rationes * xima: Voluntas quippe Dei semper efficax est. quarum una rationi innititur, aha auctoritati; et Prima pars habet duas partes. In prima Magi- seeimdum hoc pars, in qua solvit, dividitur, quia ster removet dubitationem per comparationem ad ponuntur ibi duae responsiones iuxta duas obie-

bona secunda per comparationem ad mala ibi ; in , ctiones.

Ideoque cumconstet, omniabona, quae fiunt etc. Si quis igitur diligenter etc. Haec est pars Prima pars habet duas partes. In prima Magister illa, in qua conatnr Magister ad veram partem obiicit. In secunda solvit, ibi: Sed audiamus solu- astruendam; et haec pars habet duas. In prima tionem. inducit rationes^ veras; in secunda dissolvit quan- Ideoque cum constet etc. Haec est secunda dam rationem sophisticam, et hoc facit ibi : lam pars, in qua Magister inquirit, utrum voluntas Dei sufficienter ostensum est etc. Prima pars habet tres impleatur respectu malorum; et ratione buius inqui- partes secundimi tres rationes, quas inducit. Prima rit,utrum Deus velit mala fieri. Et quoniam fue- sumta est ab hoc. quod idem esl Deo fieri auctore,

runt hic duae opiniones, quarum una fuit, quod et Deo volente , et ponitur ibi : Si quis igitur Deus vult mala fieri et haec opinio est falsa — — diligenter etc. Secunda sumta est ab hoc quod alia opinio est, quod Deus non vult mala fleri — eadem est causa, qua malum flt, el qua homo fit ,

et haec opinio est vera — ideo haec pars ' habet deterior, et ponitur ibi: Deinde idem Augustinus duas partes. In prima Magister opponit ad partem quaerens etc. Tertia sumta est ab hoc " quod ma- ,

falsam. In secunda opponit ad partem veram , ibi lum facit tendere ad non-esse, et ponitur ibi: Item Si quis iffitur diligenter attendat etc. Prima pars etiam aliter ostenditur, quod Deo auctore etc.

2 In omissio valde notabilis : desunt verba Val. aliaeque edd. perperiim ergo, contradicentiliiis codd. Val. liic est

inde ab et ratione huius usque ad ideo haec pars (inclusive). 3 Vat. obiectiones, et mox duae rationes pro duae re- NOTAJl! AD COMMENTARIUM. sponsiones. 1 Vat. , paiilo ante omissa voce Dei , et dein anle removet * Val. responsiones.

interiecta vocula hic, post dubitation.es adiungit qme ex hac 5 Vat, ad hoc. Circa finem expositionis prn hanc partem suppositione orimilur. cod. Z Aflflc positianem.

i  : : ,

DIST. XLVI. ART. UNICUS QUAEST. I.

Similiter secunda pars, in qua dissolvit rationem tertia redit ad veritatis assertiouem dicens, hanc sophisticam, tres habet. In prima illam ponit, ibi partem esseveram, quod Deus non vult mala fieri, Jam sufficienter ostensum est etc. In secunda dis- ibi: Haec et alia kuiusmodi etc. solvit, ibi: Quibus facile est nobis respondere. In

TRACTATIO QUAESTIONUM.

Ad evidentiam eorum quae determinat Magister Tertio, utrum mala fieri sit bonum. in praesenti dislinctione, sex quaeruntur. Quarto, utrum mala fieri sit verum. Primo quaeritur, utrum Deus velit omnes ho- Quinto, utrum mala ordinentur a Deo. mines salvos fieri voluntate beneplaciti. Sexto et ultimo, utrum maia augeant decorem Secundo quaeritur, utrum Dens velit mala fieri.