Bonaventure

DIST. XLVII. DUBIA. 847

et lextus ', quia dicitur, quod portavit ignem et 4. Ad quod oljiicitur, quod de non-ente illud gladiim. potest facere ens; dicendum, quod verum est, quod 3. Ad iiiud quod obiicitur, quod polest super potest facere, sed hoc non potest facere, quod ali-

omnem legem datam; dicendum, quod verum est, quid sit simul ^ ens et non-ens; et quia non-ens non quod potesl, quia potest imponere, sed non potest habet necessitatem ad hoc, quod sit non-ens, ideo destruere iam positam. Quoniam enim ordinationem potest fieri ens. Sed aJiqua sunt mala, quae si sunt, ad ipsum dicunt aliqua mandata, sicut non potest de necessitate sunt mala, sicut mentiri et odire contra suam iustitiam facere, sic nec contra illa Deum. Et ideo non est simile, quia si faceret ista esse praecipere. bona, faceret, quod idem simul esset bonum et malum.

SCHOLION.

I. ManifesUim est, Deiim non posse praccipere malum, Quod Deus in praeceptis secundae tabulae possit dispen- qualenus manet malum. Quaeri lanlum potest , utrum Deus sare, approbatur etiam a S. Tlioma in Commentario (hic q. 1. rebus prohibitis praecepto suo auferre possit rationem mati a. Hoc tamen intelligendum est cum illa restrictione, quae i.).

per quandam dispensationem. — Dislinctionem inter malum a Scraphico insinuatur hic ad 2. Quae restrictio si attenditur, 1 .

in se et malum secundnm se, suffragantibus Alexandro Hal. (S. conciliari potest doctrina eius cum verbis S. Thomae in Summa p. I. m. 2. 3.) et S. Thoma (liic q. 1. a. 4.), S. Bonav. q. 37. (I. II. q. 1 00. a. 8.), ubi dicitur etiam quoad praecepta secundae explical reducendo eam ad duplicem ordinem rerum, scil. in tabulae, quod «sunt omnino indispensabilia». Sed haec verba in-

universo et ad finem ultimum (cfr. Iiic q. praeced.). Deordina- telligenda sunt cum ulteriore explicatione, quae ibi ad 3. ponitur.

io contra pi'imum ordinem, qui est unius ]-ei ad alteram, est Idem fere docet Scotus (III. Sent. d. 37. q. unica), licel opine- malum in se el prohibituni praeceptis secundae labulae sed , ; tur , non omnia praecepta secundac tabulae csse strictc de iin'e malum secundnm se est contra secundum ordinem in quo est , naturali , el pei- consequens, ea esse dispensabilia. — Facta Oseae etiam ratio primi ordinis. ct Abrahae (de quo vide liic dub. 3.) et spoliatio Aegyptiorum II. Distinctio decalogi in praecepta primae el secundae ta- eodem modo explicantur ab Alexandro et S. Thoma , locis citt.

bulae, ita ut tria prima praecepta primae tabulae attribuan- III. Pracler laudatos:. B. Albert. , I. Sent. d. 46. a. 9 ; S.

tur , septem alia vero secundac , iuxta S. Doclorem (III. Sent. p. I. tr. 20. q. 80. a. 3. partic. I. — Petr. a Tar. , hic q.

d. 37. a. 2. q. 3.) intelligenda est secundum sensum mysticum, unica, a. 6. — Richard. a Med., hic q. 4. — .Egid. R., hic non autcm litteraloni seu historicum, cum (ut vult losephus) in 2. princ. q. 3. — Durand. , hic q. 4. — Dionys. Carth., hic unaquaqiic (abula scripta essent quinque praecepla. q. unica. — Biel, hic q. unica.